Często spotykamy się z określeniem "wierzący, ale niepraktykujący". Jakie rozumienie wiary kryje się za takim sformułowaniem? Czy można odrywać wiarę od praktyki życia?

Moim zdaniem to bez sensu totalnie. Ci ludzie po prostu nie wierzą, ale boją się do tego przyznać.

Nie chodza do kościoła, a jak się ktoś ich zapyta czy są wierzący to odpowiadają że jak najbardziej...
Bzdura total. Albo chodzę do kościoła i wierzę w Boga albo nie wierzę i nie chodzę ;P

To raczej chodzi o coś innego: tzn, że te osoby wierzą w Boga, ale nie chodzą do Kościoła, nie uznają księży i kościoła jako instytucji.